خسته

سینهام بار دگر با دلِ ویران خستهست
بعد تو شاعر دیوانهی دوران خستهست

کاش گرمای تنت با دل من یار شود
شاعرت در شب پر سوز زمستان خستهست

شانهات ساحل آرامِ دلم نیست چرا؟
بی تو دریای دلم از غم طوفان خستهست

کاش فریادِ غزلهای مرا درک کنی
همدمم باش که این مردِ غزل خوان خستهست

عابری خسته به دنبال تو سرگردان است
ماه من! بعد تو این عاشقِ بی جان خستهست

شاعر: مهدی ملکی الف